< Dissolve : เทคนิคการตัดต่อภาพยนตร์ที่ภาพหนึ่งค่อย ๆ ซ้อนทับขึ้นมาบนอีกภาพหนึ่งเพื่อเปลี่ยนฉาก > 'ซงฮยอนซู' นักแสดงโนเนมที่ต้องหาเลี้ยงชีพด้วยการเป็นบาร์เทนเดอร์ ได้รับโอกาสให้ร่วมแสดงในภาพยนตร์ของผู้กำกับชื่อดัง และได้ประกบคู่กับ 'ยุนจูโฮ' นักแสดงระดับชาติ ‘ดื่มแต่น้ำขวดละสี่แสนวอน’ และ ‘เปลี่ยนผู้จัดการเป็นว่าเล่นเหมือนกินข้าว’ นั่นคือข่าวลือหนาหูที่คอยตามติดตัวยุนจูโฮ “บ้านนายอยู่ไหน” “ไม่เป็นไรครับ ผมนั่งรถเมล์กลับได้” “ฉันถามว่าบ้านนายอยู่ไหน ไม่ได้บอกว่าจะไปส่งซะหน่อย” “...เขตโพกวังครับ” “งั้นก็ลงไปพร้อมกันนี่แหละ” แม้จะปากคอเราะร้ายแต่จริง ๆ แล้วเขากลับอ่อนโยนอย่างคาดไม่ถึง ในขณะที่ฮยอนซูเริ่มสนใจอดีตของเขา บรรยากาศแปลกประหลาดก็เริ่มก่อตัวขึ้นระหว่างพวกเขาทั้งสอง ทว่า... “ไม่สามารถตอบสนองความคาดหวังได้ ปล่อยให้อีกฝ่ายต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว ทำให้เขาต้องเจ็บปวด... มันเป็นการตอกย้ำทุกช่วงเวลาว่าฉันมันก็แค่สินค้ามีตำหนิที่ดูดีแค่เปลือกนอก สำหรับฉันแล้ว... การมีความรักมันมีแต่ความทรงจำแบบนั้นแหละ” ดูเหมือนว่าการจะพิชิตใจเจ้าชายที่ใช้ชีวิตเป็นท็อปสตาร์มาทั้งชีวิต จะไม่ใช่เรื่องง่ายเอาเสียเลย... อดีตที่ยังไม่ทันได้เริ่มต้นอย่างจริงจังค่อย ๆ เลือนหายไป และความรักครั้งใหม่กำลังคืบคลานเข้ามา การเปลี่ยนแปลงและการเติบโตเพื่อสร้างความรักครั้งสุดท้าย รวมถึงการตัดสินใจครั้งสุดท้าย [ Before ] “ถ้าอย่างนั้น ต่อให้ผมไปนอนกับคนอื่น คุณก็ไม่สนใจเหรอครับ?” “ถ้านายต้องการแบบนั้น ฉันจะไปทำอะไรได้ล่ะ” (↑) เรื่องราวของไอ้คนที่เคยเป็นแบบนี้... จนกลายมาเป็นแบบนี้ (↓) [ After ] “อย่าทำแบบนี้อีก ห้ามไปเจอ ห้ามติดต่อ แล้วก็ห้ามเอ่ยชื่อไอ้เวรนั่นให้ได้ยินอีก รายการทีวี นิตยสาร บทความ ยูทูปที่มีไอ้เวรนั่นโผล่มา... ห้ามดูทั้งนั้น เข้าใจไหม?”