มันก็ผ่านมานานหลายปีแล้วที่เราไม่ได้เจอกัน แต่พอ 'นันอู' ได้ข่าวว่า 'เซกอน' เพื่อนซี้สมัยเรียนกลับมาเปิดร้านขนมปัง เขาก็เลยถือโอกาสแวะมาเยี่ยมเยียนเพื่อสร้างความสนิทสนมให้เหมือนสมัยวันวาน และประจวบเหมาะกับที่นันอูก็ตกงานพอดี เขาเลยขอสมัครเป็นพนักงานพาร์ตไทม์ที่ร้านขนมปังของเซกอนซะเลย ความเป็นเพื่อนของพวกเขาคงเริ่มต้นใหม่อีกครั้งอย่างได้อย่างสวยงาม ถ้าในวันนั้นนันอูไม่ได้ไปเยี่ยมเซกอนที่บ้านเพราะเข้าใจว่าเพื่อนไม่สบาย แต่ความจริงแล้วเซกอนกำลังรัทต่างหาก และฟีโรโมนของเซกอนได้ปลุกให้นันอูรู้ว่าตัวเองเป็นโอเมก้าไม่ใช่เบต้าแบบที่เข้าใจมาตลอดทั้งชีวิต อาจเป็นเพราะบรรยากาศและสัญชาตญาณพาไปจนพวกเขาถลำลึกไปไกลเกินกว่าที่เพื่อนกันจะทำ แล้วแบบนี้เรื่องราวจะลงเอยอย่างไรเนี่ย?!