ในวันที่อากาศแจ่มใส มีเกตเปิดขึ้นที่ลานหน้าบ้าน และฉีก 'ควอนแจจิน' เป็นชิ้น ๆ จนตาย เขานึกว่าจะจบลงแค่นั้น... "อ๊ะ ตื่นแล้วเหรอครับ?" แต่เขาย้อนกลับมาวันแรกที่ถูกขัง ที่หว่างขาของแจจิน มีใบหน้าที่คุ้นเคยอยู่ตรงนั้น 'ซออึยอู' กำลังถอดกางเกงของเขา ควอนแจจินได้แต่มองหน้าของซออึยอูโดยไม่สนว่ากางเกงจะถูกถอดออกไปหรือไม่ นั่นเป็นใบหน้าที่เขามองเห็นมาตลอด 4 ปีจนเบื่อ ตอนนั้นเขาคิดว่าตัวเองถูกลากมายังสถานที่ที่ไม่คุ้นเคยและถูกบังคับขืนใจ ที่จริงก็เป็นแบบนั้นนั่นแหละ "เวร เดี๋ยว มือนั่น... หยุดก่อนครับ" "ฮ่า ๆ คุณนี่ น่ารักจังเลยนะครับ" ครั้งนี้เขาโน้มน้าวใจของซออึยอูได้อย่างง่ายดาย แตกต่างจากตอนที่ถูกกระทำอย่างน่าอับอายและไม่รู้อะไรเลย เขารู้วิธีคิดของซออึยอูเป็นอย่างดี รู้ดีว่าจะต้องพูดต้องทำยังไง ถึงจะชักจูงอีกฝ่ายได้ แค่โยนเหยื่ออย่างการไกด์ดิ้งไป ซออึยอูก็...