จิตวิญญาของมังกรที่สูญเสียร่างกายและถูกฉีกทำลายได้กลายเป็นอีมูกีหลังจากผ่านไปหลายพันปี หากแต่ความโศกเศร้าของมัน ยังคงมุ่งสู่ท้องฟ้าและผืนดิน นั่นคือบาปกรรมของเราที่ได้ฉีกกินเนื้อมังกร กลายเป็นมหันตภัยใหญ่หลวง\ 'มูยอน' โอบกอดความรู้สึกลึกซึ้งที่มีให้พ่อเลี้ยงผู้เคยเป็นนายคณิกาเอาไว้ แต่อีมูกี 'แบคซา' กลับพรากพ่อเลี้ยงของเขาไป ในช่วงเวลาที่ทั้งเคียดแค้นแบคซาที่ใช้พ่อเลี้ยงของเขาเพื่อไปสู่สวรรค์ และได้แต่คอยเฝ้าดูร่างกายของพ่อเลี้ยง เพราะไม่สามารถทำลายได้ตามอำเภอใจ มูยอนก็ตระหนักได้ว่าแบคซากำลังถูกกลืนกินด้วยความทรงจำของพ่อเลี้ยงไปแล้ว... "ไว้ชีวิตเจ้าดีไหม?" "ฆ่าข้าเสียเถอะ หากไม่ให้ข้าได้พบกับท่านพ่อเลี้ยง"